Sneeuwstorm

Toen ik om twintig voor vijf op mijn werk in de auto stapte op weg naar een afspraak voor fysiotherapie, kon ik niet vermoeden dat ik pas anderhalf uur later weer uit zou stappen.

Het had vannacht gesneeuwd, en in de loop van de middag was het weer gaan sneeuwen. Pas toen ik de parkeerplaats probeerde te verlaten zag ik dat er zich een lange file van zeer traag voortbewegende auto's had gevormd. Na een half uur rijden was ik iets meer dan 100 meter opgeschoten. Op de radio hoorde ik dat het verkeer in grote delen van de stad vaststond. Ik belde de fysiotherapeut om mijn afspraak af te zeggen. In het daaropvolgende half uur kwam ik, af en toe stapvoets rijdend, 200 meter vooruit.

Pas na een uur en een kwartier rijden en stilstaan bereikte ik eindelijk de rand van het universiteitsterrein. Twintig minuten later was ik thuis. Zodoende deed ik over een rit die op een gewone werkdag een kwartiertje in beslag neemt een uur en vijfendertig minuten.